วันใดที่บริษัท เกียเทคโนโลยี จำกัดมีสมาชิกครบ 100 โรงพิมพ์ พวกเราจะซื้อวัสดุต้นทุนในกิจการการพิมพ์ทุกชนิดถูกลงเรื่อยๆและ
ถูกลงอีกเรื่อยๆ การซื้อของครั้งละมากๆย่อมต่อรองได้เป็นของธรรมดา เราจะร่วมกันซื้อทุกอย่างที่เป็นวัสดุต้นทุนในราคาถูกและมี
คุณภาพ เช่น ซื้อกระดาษ 10 รีมกับซื้อกระดาษ 1,000 รีม ราคาต่างกันแน่ ซื้อเครื่องพิมพ์ 1 ตัวกับซื้อครั้งละ 4 ตัวราคาต่างกันแน่
ถ้าพ่อค้าคนไทยไม่ยอมขายให้เราในราคาพิเศษ เราจะซื้อจากที่ประเทศใดในโลกก็ได้ กระแสโลกแข่งขันและเปลี่ยนแปรงรวดเร็วนัก 
หากพวกเราไม่ร่วมมือกันยากนักที่เราจะอยู่ การค้าในระดับโลกทำให้ความเป็นประเทศน้อยลงพ่อค้าไม่สนใจว่าเป็นประเทศอะไรหรือ
แม้แต่ประเทศตนเองให้ได้กำไรก็พอแล้ว ถ้าพ่อค้าต่างชาติเหล่านี้เข้ามาลงทุนในธุระกิจนี้ในประเทศไทยเพราะเขตการค้าเสรีต่างๆ
เอื้ออำนวยให้พวกเขา ถึงวันนั้นพวกเราประเทศทุนน้อยความรู้ในเทคโนโลยีต่ำและกระจุกตัวในวงแคบคงจะต้องแย่แน่ๆถ้าไม่ร่วมมือ
กันหรือมีวิธีการที่สุดพิศดารไว้คอยรับมือ คงต้องไปเป็นขี้ข้าคนต่างชาติกันหมด รวมทั้งคำว่าประเทศไทยก็จะหายไปด้วย